Oprowadzanie kuratorskie po wystawach Toyen. Sny z obrzeży oraz Ewa Partum: Contemplating Art, Contemplating Love

W sobotę, 23 maja, o godzinie 12 zapraszamy na zwiedzanie w języku polskim ekspozycji Toyen. Sny z obrzeży w kontekście wystawy Ewa Partum: Contemplating Art, Contemplating Love oraz pozostałych projektów muzeum. Oprowadzał będzie kurator, dyrektor MOCAK-u Adam Budak.

Wstęp w cenie biletu na wystawy. Miejscem spotkania będzie recepcja MOCAK-u.

Toyen. Sny z obrzeży to ekspozycja-opowieść o jednej z najbardziej intrygujących i nieuchwytnych postaci europejskiego surrealizmu. Urodzona w 1902 roku jako Marie Čermínová już w młodości porzuciła imię, role i oczekiwania względem siebie – przyjmując pseudonim Toyen, żyjąc i tworząc poza granicami płci, konwenansu i norm społecznych. Wraz z Jindřichem Štyrským formowała czeski surrealizm, eksplorując erotykę, nieświadomość i wolność jako przestrzenie radykalnej wyobraźni. Jej twórczość cechuje się wyrazistym, często prowokacyjnym podejściem do tematów płci, seksualności i pragnienia – w jej pracach rozbudowana symbolika łączy się z formami, które przekraczają heteronormatywne sposoby przedstawiania ciała.

Wystawa Sny z obrzeży prezentuje niemal wszystkie książki ilustrowane przez Toyen, jej grafiki, katalogi i plakaty, podejmujące zarówno wątki erotyczne, jak i stanowiące świadectwo artystycznej reakcji na narastający faszyzm. To historia marzycielki, która świadomie wybrała margines i dla której sztuka stała się narzędziem emancypacji i transgresji.

Wystawa Ewa Partum: Contemplating Art, Contemplating Love to najbardziej monumentalna prezentacja dzieł ikonicznej postaci sztuki konceptualnej, a zarazem pierwsza wystawa w 60-letniej karierze artystki, która umieszcza jej twórczość w kontekście międzynarodowym.

Ewa Partum (urodzona w 1945 roku w Grodzisku Mazowieckim) jest jedną z najważniejszych i najodważniejszych artystek konceptualnych i feministycznych drugiej połowy XX wieku. Od końca lat 60. Partum rozwijała własny język artystyczny, który od początku był głęboko polityczny, emancypacyjny i  krytyczny w  stosunku do władzy, systemu oraz patriarchalnych struktur sztuki i społeczeństwa. Jej prace, działania w przestrzeni publicznej i performanse nie tylko podważały artystyczne kanony, lecz również kwestionowały społeczne normy dotyczące kobiecości, ciała i wolności.