Mocak_mobile_icon
Aplikacja mobilna
Zaplanuj wizytę w muzeum, sprawdź aktualne wydarzenia oraz zwiedzaj wystawy z mobilnym przewodnikiem.
Pobierz Zamknij
Languages

Pragnienie wolności? Stephen Frosh

Pragnienie wolności?

Stephen Frosh

Przełożył Lech Kalita

Pod koniec filmowego wywiadu przeprowadzonego przez Françoise Wolff, znanego pod tytułem Jacques Lacan parle (1972), francuski psychoanalityk mówi o śmierci. Twierdzi, że „brak jakichkolwiek ograniczeń fundamentalnego horyzontu życia byłby nie do zniesienia”. Następnie powraca do zadanego przez Wolff pytania, które brzmiało: „Uważasz, że śmierć jest aktem wiary, w który trzeba uwierzyć. Czy trzeba uwierzyć także w analizę?”. Lacan odpowiada: „Cóż, sam fakt podjęcia analizy najwyraźniej oznacza, że mamy przynajmniej nadzieję”. Jednak nadzieja ta, jak zauważa psychoanalityk, różni się od nadziei na śmierć, bowiem ta druga jest w istocie raczej pewnością. Niezależnie od tego, jak bardzo się przed tym bronimy, wiemy, że śmierć na nas spadnie, że – na szczęście – istnieje granica. Psychoanaliza jest czymś bardziej niepewnym. To jednak nie powstrzymuje jej, niezależnie od „punktu wyjścia”, jak ujmuje to Lacan, przed tym, by „po rozpoczęciu zmieniła się w coś wszechogarniającego”. W ostatniej sfilmowanej scenie Wolff pyta: „Czy psychoanaliza nie tłumi wolności?”. Lacan rozgląda się, a następnie chichocze. „Te słowa mnie rozśmieszyły. Nigdy nie rozmawiam o wolności”1.

1 F. Wolff, Jacques Lacan parle, RTBF 1972.

Artykuł w całości dostępny jest w wersji drukowanej dziewiątego numeru MOCAK Forum.