Janek miał absolutny węch do kolorów. Mieszał i mieszał – jak najlepszy kucharz miesza przyprawy, on mieszał farby, które same w sobie nie stanowiły nic, ale razem dawały akord kolorów godny największego mistrza. Bo był wielkim malarzem. Potem spinał to wszystko klamrą rysunku nie do ruszenia.

Bardzo często rysunki były wyłącznie czarno-białe, ale jakie, nic ująć nic dodać bo Janek był jeszcze wielkim grafikiem. Umiał także jak nikt widzieć świat zbudowany z liter. Ich kształt, ich wielkość, ich stopniowanie, oraz ich miejsce w całości kompozycji były trafione tak, że przylegały do siebie jak atomy. Więc był także typografem, chyba największym jakiego znam.

Jakim był Janek? Był jednym z najbardziej promiennych, a jednocześnie pochmurnych i nieodgadnionych ludzi, jakich znałem. Jego dusza składała się z tajemniczej tkanki, jak tajemnicze pochodzenie miały kolory jego plakatów. Był jak Bach twórcą niezliczonych harmonii tyle, że nie w sferze dzwięków, a w sferze kolorów.

Józef Wilkoń

Autorzy tekstów: Jan Bokiewicz, Piotr Dąbrowski, Emilia Freudenreich, Wojtek Freudenreich, Andrzej Heidrich, Anna Mieczyńska, Nina Rozwadowska, Marek Nowakowski, Filip Pągowski, Zdzisław Schubert, Władysław Serwatowski, Mieczysław Wasilewski, Józef Wilkoń, Maciek Wojak.

koncepcja wystawy i katalogu: Piotr Dąbrowski