Stulecie widziane z perspektywy… obrazu.

Wszystko zaczyna się w 1919 roku w lesie na obrzeżach Berlina, gdzie Otto Mueller maluje jeden ze swych obrazów. Stopniowo z białej płaszczyzny pierwszych stron komiksu wydobywają się kształty, ale nie te, których się spodziewamy – widzimy las, malarza i jego muzę, pracownię i ich codzienne życie, które wkrótce zostanie zagarnięte przez burzliwą historię tamtych czasów...

Przechodząc z rąk do rąk, obraz Dwie nagie dziewczyny staje się świadkiem dojścia do władzy w Niemczech narodowego socjalizmu, państwowego antysemityzmu, prześladowań i ograbiania żydowskich rodzin, nazistowskiej nagonki na sztukę nowoczesną jako „zdegenerowaną”, rozpaczy, wojny, ale także przetrwania.

Luz tworzy wyjątkowe dzieło: jako czytelnicy widzimy i słyszymy tylko to, co rozgrywa się bezpośrednio przed płótnem Muellera. W ten sposób autorowi udaje się zbudować fascynujący obraz epoki i społeczeństwa, a jednocześnie zaapelować o czujność wobec umacniania się skrajnej prawicy oraz wszelkich form cenzury.

Wiele czasu poświęciłem monachijskiej wystawie „Sztuka zdegenerowana”. Tam dzieła sztuki dosłownie zamieniano we wrogie symbole. Widzę w tym pewną paralelę do własnych doświadczeń. Dlatego chciałem opowiedzieć historię jednego z obrazów z tej wystawy – dzieła, które mimowolnie stało się częścią najważniejszej prezentacji malarstwa XX wieku.
Luz