Dwujęzyczna, polsko-angielska publikacja towarzyszy wystawie o tym samym tytule. Wśród autorów tekstów znaleźli się historycy architektury i sztuki, historycy, architekci, wykładowcy akademicy i kuratorzy. Poruszane zagadnienia koncentrują się wokół architektury hotelowej ostatnich dwóch dekad PRL-u – tak w przekroju ogólnym, jak i w odniesieniu do lokalnych fenomenów (Wrocław, Kraków, Łódź). Zaprezentowano również wątki polityczno-społeczne, ekonomiczne, kulturowe, obyczajowe, takie jak gastronomia lub wystrój hotelowych wnętrz. Obiekty te były nie tylko ważnym wkładem w architekturę późnego modernizmu i brutalizmu tego okresu, lecz także kusiły swym blichtrem. Wytwarzały własną niespotykaną obyczajowość. Dlatego też bywały i bywają wykorzystywane jako naturalna scenografia przez świat filmu i popkultury. Oprócz funkcji propagandowych hotelom przydzielano oczywiste zadania ekonomiczne – miały kumulować kapitał dewizowy.