Eseje Johna Bergera skupiają się na sztuce widzenia. Jest to jedna z pierwszych książek próbująca - w naszej intelektualnej kulturze słowa - rehabilitować widzenie, nie pomijać tego, co widzialne. Berger usiłuje na nowo odkryć widzenie i pisze o sztukach plastycznych i fotografii w sposób odmienny niż zwykli to czynić historycy sztuki. Przekracza sposób pisania przyjęty przez historię sztuki.