Dzieje dzisiejszego Placu Bohaterów Getta – jednej z najważniejszych wizytówek i symboli Podgórza są burzliwe, zawikłane i do dziś otoczone atmosferą kontrowersji. Miejsce to sprawowało już w historii Podgórza funkcje Rynku, Placu Targowego, miejsca kaźni, postoju taksówek, autobusów, by w końcu stać się niezwykłym, oryginalnym i poruszającym pomnikiem pamięci o przeszłości dla przyszłości. Plac powstał około roku 1836 w sąsiedztwie dawnych składów solnych jako dodatkowy pomocniczy rynek. Po jego wschodniej stronie znajdowały się wówczas koszary konnicy, zaś dużą część obecnego placu zajmowała ujeżdżalnia. Miejsce to początkowo określano mianem Rynku Targowego, potem Małego Rynku. Symboliczną datą w dziejach obecnego Placu Bohaterów Getta był rok 1915 – data połączenia dotychczasowego Wolnego Królewskiego Miasta Podgórza z Krakowem. Wówczas to dotychczasowy Rynek zyskał nowe miano, które zresztą zwyczajowo nadal funkcjonuje w świadomości najstarszych mieszkańców Podgórza – Plac Zgody. W latach 1930-31 na Placu powstał budynek dworca autobusowego „Karpaty” zaprojektowany przez znanego żydowskiego architekta Adolfa Siódmaka. W latach 1941-43, Plac Zgody stał się głównym placem getta, pełnił funkcję miejsca zbiórek, miejsca z którego wywożono Żydów do obozów koncentracyjnych...