Nigdy nie było żadnego prawdziwie globalnego „porządku światowego” – twierdził Henry Kissinger.

Jeden z czołowych polityków XX wieku, dyplomata i doradca prezydentów przez lata analizował wyzwania, przed którymi stanął świat u progu nowego tysiąclecia. Zajmowały go głównie odmienne perspektywy historyczne, trwające konflikty, błyskawicznie rozwijana i coraz szerzej dostępna technologia, a przede wszystkim narastające ekstremizmy. Dlatego – utrzymywał – wspólnego porządku nie było i być nie mogło. Każdy region, cywilizacja czy imperium tworzyły i wcielały w życie własne koncepcje, gdzie indziej umiejscawiały centrum świata i swoich barbarzyńców. Czym innym jest bowiem ład dla Chińczyków, a czym innym dla Europejczyków. Na innych fundamentach oparty jest ustrój Stanów Zjednoczonych, a na innych państw, w których główną ideologią jest islam.

Kissinger z właściwą sobie przenikliwością opisał sytuację polityczną na przełomie stuleci, przyglądając się jej przez pryzmat historii oraz wydarzeń, w których uczestniczył i które współtworzył.

To jedna z tych książek, których wartość jest nie do przecenienia. Choć od czasu pierwszego wydania upłynęła ponad dekada, spojrzenie jednego z najwybitniejszych analityków politycznych swoich czasów pozwala głębiej zrozumieć siły odpowiadające za geopolityczny chaos, którego jesteśmy świadkami.