Zacznijmy od tego, czym ta książka nie jest.
Nie jest podręcznikiem historii polskiej ilustracji.
Nie jest katalogiem wystawy „Węże, sztylety i płatki róży” pokazywanej w 2016 roku w Bunkrze Sztuki.
Nie jest też wreszcie albumem polskiej ilustracji – bo z konieczności zamieściliśmy prace tylko niektórych twórców.

Czym jest zatem ta książka?
Najprościej byłoby powiedzieć, że to książka o ilustracjach z ilustracjami. Zamiar jej twórców najpełniej oddaje chyba słynne hasło Gustave’a Doré, by „Zilustrować wszystko!”.

Trzon książki stanowią dwustronicowe projekty wybranych artystów i reprodukcje prac klasyków. Towarzyszą im teksty badaczy, w których zadają oni pytania o XXI-wieczną ilustrację książkową i jej status pośród innych sztuk wizualnych.
Publikacja powstała we współpracy ze specjalistami, pasjonatami, a przede wszystkim twórcami ilustracji, którzy opowiedzieli o zmaganiach z tekstem, tradycją i własnym stylem.