Na jak długo wystarczy ci idealizmu? Co można robić, gdy wybrało się małe miasteczko zamiast kariery w korpo? Można pomagać tak zwanym wykluczonym i pisać granty zamiast wierszy (Wera). Można być nauczycielem, który chce słuchać swoich uczniów (Olkowy). Można pisać w lokalnych mediach teksty o przekrętach, choć klikają się słabiej niż horoskopy (Baśka). Przyjaciele, którzy mają odwagę robić rzeczy ważne i na przekór. Tylko kim okażą się w momencie próby, gdy rzeczywistość postanowi sprawdzić ich idealizm? I czy pozornie lekki bagaż wczesnej dorosłości nie zacznie im ciążyć?